Terugverdientijd van een thuisbatterij: waarom je zeven keer een ander getal krijgt

Drie tot vierenhalf jaar. Of was het zes tot acht? Of toch twaalf, of tien? Het hangt er maar helemaal van af naar wie je het vraagt. Daar zit het probleem.

Ik legde zeven pagina's naast elkaar, alle zeven met een antwoord op dezelfde vraag: binnen hoeveel jaar verdient een thuisbatterij zichzelf terug? De kortste claim staat op drie jaar, de langste, een meting van dertien huishoudens die een jaar lang zijn gevolgd, op tweeëntwintig. Daartussen zit alles. En de stapel loopt niet willekeurig: hij loopt mee met wie eraan verdient. Het merk dat de batterij levert staat bovenaan met het kortste getal, de installateur eronder, de vergelijker nog hoger, en de partij die niets verkoopt en wel gemeten heeft komt in het slechtste geval op tweeëntwintig jaar uit.

Ik verkoop geen thuisbatterijen, en niemand betaalt mij voor een terugverdientijd. Daarom krijg je van mij ook geen jaartal. Wel krijg je dit: hoe zo'n getal in elkaar wordt gezet, welke drie markten allemaal 'handelen' heten terwijl je bij één ervan niet eens zelf kunt, wat er tot maart op de site van één van deze aanbieders stond, en wat je zelf kunt vragen zodra iemand een getal noemt. Dit artikel is het volledige dossier achter de video, met twee vondsten erbij waar in de aflevering geen ruimte voor was, en met het stuk waar mijn verklaring ophoudt.

Belangrijkste punten

• Zeven verkooppartijen, van drie tot tweeëntwintig jaar. Op 7 september 2026 opgehaald: het merk zelf op 3 tot 4,5 jaar, een installateur op 5 tot 8, een energieplatform op 4 tot 12, een vergelijker en een leverancier allebei op 10 à 14, en een meting van CE Delft op 6,5 tot 22 jaar. Alle zeven pagina's zijn dezelfde dag gearchiveerd, want ze veranderen.
• De kortste claim hoort bij het kleinste apparaat. Die 3 tot 4,5 jaar is niet een systeem, maar één product van 2,0 kWh voor € 659. De andere bronnen rekenen aan systemen van 5 tot 10 kWh. De kleinste proefopstelling van CE Delft is 5 kWh voor € 3.500.
• Het platform schrijft Berenschot een getal toe dat niet in het rapport staat. De pagina meldt '4 tot 12 jaar' met verwijzing naar Berenschot 2025. Het rapport zet twee polen neer: veertien jaar, en in het meest positieve scenario slechts drie. De frase '4 tot 12' komt in de hele tekst niet voor. Ik zeg niet dat dat opzet is; ik zeg wat er staat.
• Het kortste getal hangt aan de markt waar je zelf niet bij kunt. Vier tot zes jaar via de onbalansmarkt, en op die markt handelt niet jij maar je aggregator. De enige verkoper die het los meet, komt op 8 tot 10 jaar zonder handelen en 6 tot 8 met. Twee jaar verschil, betaald uit het enige verdienmodel waarvan iedereen zegt dat het tijdelijk is.
• De vraag zelf is niet raar, het frame wel. Een terugverdientijd is een gewoonte uit het salderingstijdperk, toen een dak een financieel product met een rendement werd. Bij een cv-ketel of een vaatwasser vraag je het nooit. Dat je er beter voor staat dan iemand zonder panelen, staat in geen enkele folder.
• Waar mijn verklaring ophoudt, staat dat erbij. De volgorde van de stapel is een waarneming van één dag, geen bewijs van opzet. Het tarief voor 2027 is nog niet vastgesteld. En of de handelswinst echt opdroogt, is een richting, geen getal.

De stapel: zeven pagina's, één vraag

Zoek zelf op de terugverdientijd van een thuisbatterij en je hebt binnen een half uur een stapel. Ik printte ze uit en legde ze op volgorde, van kort naar lang.

Bovenaan drie jaar, sneller kan bijna niet. Onderaan tweeëntwintig, ver buiten elke 'gemiddelde marge' die de rest presenteert. Die volgorde loopt precies mee met wie aan jou verdient, direct of indirect. Niemand hoeft daarvoor samen te spannen: vraag een getal aan iemand die belang heeft bij je handtekening, en dit getal krijg je. Zo wordt de terugverdientijd een koopargument in de vorm van een som.

De kortste claim hoort bij het kleinste apparaat

De eerste vondst die in de video niet paste. Die 3 tot 4,5 jaar bovenaan de stapel klinkt als een systeem, maar dat klopt niet. De pagina van Marstek zegt woordelijk: de Venus E 3.0 (€ 1.299) verdient zich terug in zo'n 3,5 tot 5 jaar, de Venus E Mini (€ 659) in zo'n 3 tot 4,5 jaar. Die kortste claim hoort dus bij de Mini, een apparaat van 2,0 kWh voor € 659.

De andere zes bronnen rekenen aan systemen van 5 tot 10 kilowattuur. De kleinste proefopstelling die CE Delft heeft doorgemeten is 5 kWh en kostte € 3.500. Met andere woorden: het snelste getal van de hele stapel hoort bij het kleinste, goedkoopste apparaat, en wordt vervolgens gelezen alsof het over een hele thuisaccu gaat. Het getal is niet verzonnen, het staat er zo. Alleen mist de regel eronder, en die regel verandert de betekenis.

Wat het platform aan Berenschot toeschrijft

De tweede vondst zit in dat getal van '4 tot 12 jaar' van Zonneplan. Op de pagina staat het met een bronvermelding erbij: onafhankelijk onderzoek van Berenschot uit 2025 zou laten zien dat een slimme thuisbatterij zich doorgaans binnen 4 tot 12 jaar terugverdient. Het woord 'Berenschot' is op de pagina een link naar de PDF zelf, dus die heb ik gedownload en doorzocht.

De frase '4 tot 12 jaar' komt in de volledige tekst van het rapport niet voor, op geen enkele van de achtendertig bladzijden en in geen van de vijf schrijfwijzen waarop ik heb gezocht. Wat er wél staat, zijn twee polen: een sluitende businesscase met een terugverdientijd van veertien jaar, tegenover een scenario waarin die tijd in het meest positieve geval slechts drie jaar is. Beide uiteinden zijn verschoven op de verkooppagina: de veertien werd twaalf, de drie werd vier.

Hoe zo'n getal in elkaar zit

Ga terug naar zo'n rekenmachine op een verkooppagina en klap de aannames uit in plaats van de uitkomst te lezen. Er zitten vier knoppen onder: wat jij betaalt voor een kilowattuur, wat je terugkrijgt als je er een levert, hoe vaak de batterij per jaar vol en leeg gaat, en hoeveel jaar hij dat volhoudt tot hij zijn restcapaciteit bereikt, vaak 70 tot 80 procent. Aan elk van die vier kun je draaien, en het antwoord verspringt met jaren.

De knop die het meest kost, is de terugleververgoeding. Een paar afleveringen terug rekende ik met vijftien cent, en dat klopte, tot en met 31 december 2026. Vanaf januari 2027 zit je voor vaste contracten rond de vijfenhalve cent, en daar gaan de terugleverkosten nog van af, die bij Greenchoice bijna even hoog zijn. Netto houd je een kwart cent per kilowattuur over. Wie die vijftien laat staan, rekent zichzelf bijna drie keer zo rijk, en vijftien is precies wat standaard voor je is ingevuld.

'Handelen' dekt drie markten, en de belasting doet in elk iets anders

In bijna elk verkoopgesprek hangt de winst aan één woord: handelen, als bonus erbij. Dat woord dekt drie verschillende markten, en aan een keukentafel worden ze op één hoop gegooid.

Verschuiven is de eerste. Je slaat je eigen overschot van overdag op en gebruikt het 's avonds zelf. Je besparing is wat je niet meer hoeft in te kopen van het net: de kale kilowattuur plus de belastingen die je daarover zou hebben betaald.

Arbitrage is de tweede. Je koopt van het net en verkoopt terug aan het net. Bij het afnemen betaal je de kale prijs inclusief energiebelasting, in 2026 zo'n elf cent per kilowattuur, en eventuele opslagkosten. Bij het verkopen krijg je, nu nog, de nettoprijs inclusief belasting vergoed.

Onbalans is de derde, en daar kom jij als particulier niet binnen. Dat loopt via een aggregator, bijvoorbeeld je energieleverancier, en die beslist wat jouw batterij op welk moment doet. Je levert autonomie in voor mogelijk extra rendement. Zonder garantie.

Arbitrage en onbalans zijn dus niet hetzelfde, ook al worden ze door elkaar gebruikt. En de energiebelasting werkt in verschuiven anders dan in de andere twee: bij zelfverbruik vermijd je de belasting en valt hij in je voordeel weg, bij terugleveren staat hij vol tegen je omdat je hem bij inkoop betaalt en na 2027 niet meer terugkrijgt. Een getal dat er niet bij zegt uit welke van de drie markten het komt, is een gok met een komma erin.

Die driedeling is trouwens niet van mij. Ze staat in de offerte van een van deze aanbieders. Solar Concept zet drie scenario's op papier over precies deze verkoop, en het derde is handelen op de onbalansmarkt: tien kilowattuur voor € 4.400, bij volle inzet op die markt ongeveer € 850 per jaar, uitgerold op vier tot zes jaar. Het kortste getal van alle aanbieders, en het hangt aan de enige markt waar de koper zelf niet bij kan. In diezelfde reactie schrijven ze er zelf bij dat het verwarrend is voor een klant als die scenario's in het gesprek door elkaar lopen.

Wat er gebeurt zodra iemand doorvraagt

Zo'n getal wordt pas iets waard op het moment dat iemand doorvraagt. Op 7 september 2026 liep Radar met een verborgen camera bij vier aanbieders naar binnen. Zelfde huis, zelfde vraag, vier verschillende antwoorden, van vier tot zes jaar tot zeven à acht. Pas een dag later, in de schriftelijke reacties van drie van de vier, staat erbij waar die getallen op slaan: de een rekende zelfverbruik, de ander handelen op de onbalansmarkt, bij de derde staat het er niet bij.

Daarna zat de directeur van de aanbieder met de meeste kritiek in de studio, met de beelden van zijn eigen verkoper voor zich. Aan de keukentafel is een verkeerd antwoord gegeven, zei hij, en even later: wat we in elk geval niet meer gaan doen, is toezeggingen doen over terugverdientijden. Eén journalist die doorvraagt, en het getal ligt eruit.

Hij zei er wel iets bij dat je zelf kunt nakijken: op het YouTube-kanaal en op de site staat het onderwerp veel gedetailleerder uitgelegd dan aan een verkooptafel past. Dat klopt. Ik weet het, want ik stond zelf op dat kanaal.

In april van dit jaar stond er een video op dat kanaal, met de titel Is een thuisbatterij rendabel in 2026, het eerlijke antwoord. Veertienduizend keer bekeken, en op drie minuten dertien zeg ik dit: een batterij van tien kilowattuur bespaart dit huishouden zo'n zeshonderd tot negenhonderd euro per jaar, en bij een investering van zevenduizend euro is de terugverdientijd dus acht tot twaalf jaar. Daar staat het, een terugverdientijd, uit mijn eigen mond.

Kijk dan wel even waar het bij hoort. Dat huishouden heeft zonnepanelen, een warmtepomp, een elektrische auto én een dynamisch contract. Alles tegelijk. En twintig seconden later gaat het over het huis ernaast: gemiddeld verbruik, vast contract, geen warmtepomp of auto. Bij dezelfde investering is de terugverdientijd dan opeens twintig tot vijfendertig jaar, en niet rendabel. Acht tot twaalf, of twintig tot vijfendertig. Zelfde apparaat, zelfde bedrag, ander huis. Op dat kanaal staan ze allebei. Aan die keukentafel stond er één.

Dezelfde pagina, in de loop van de tijd

Pak de pagina van die aanbieder er vandaag bij en het klopt: er staat dat sommige verkopers drie tot vijf jaar roepen, dat kritische stemmen op tien of meer zitten, en dat je uit dat verschil maar één ding kunt afleiden, namelijk dat er geen vast antwoord is. Een paar regels lager staat dat wie je wél een exact getal belooft, schijnzekerheid verkoopt.

Bijzonder, want op datzelfde adres stond tot in maart iets anders. Het Wayback-archief bewaart de versies. In mei 2024: zeven tot tien jaar. In november 2025 werd dat zes tot elf, en er kwam een zin bij, uitroepteken en al: wanneer je de thuisbatterij gebruikt voor het handelen op de onbalansmarkt, is deze al binnen plusminus zes jaar terug te verdienen. In maart 2026 stond hij er nog, wat netter opgeschreven en zonder het woord onbalansmarkt, maar met dezelfde zes jaar.

Zes jaar, via de onbalansmarkt, de markt waar je niet bij kunt. Waar denk je dat die verkoper aan die keukentafel zijn zes jaar vandaan haalde? Niet dat het zomaar verzonnen is. Het stond op de site van zijn eigen werkgever; hij las voor wat er gepubliceerd stond.

Wanneer die pagina precies is herschreven, laat het archief niet zien, want tussen 11 maart en nu zit geen momentopname. De pagina houdt het zelf bij, en op drie plekken in de techniek staat dezelfde tijdstempel: 6 juli 2026, half vier 's middags. Twee maanden voor de uitzending. Ik heb geen enkele aanwijzing dat daar een verband tussen zit, dus ik ga het ook niet suggereren. De belofte van zes jaar heeft daar gestaan, ze staat er niet meer, en op de plek waar ze stond staat nu dat een exact getal schijnzekerheid is. Maak daar zelf van wat je wilt.

De enige die niets verkoopt

Eén partij in dit dossier verkoopt niets en heeft wel gemeten. Vereniging Eigen Huis liet dertien leden een thuisbatterij draaien, en CE Delft rekende het eerste jaar aan meetdata door. In hun eigen samenvatting staat 6,5 tot 22 jaar, en ze zeggen er zelf bij: twee van de dertien opstellingen. Dat hoort er dan ook bij. Tien jaar in het ene huis, tweeëntwintig in het andere, en de batterij was niet het verschil.

De opstellingen die het meest opleverden, verdienden op de onbalansmarkt. Datzelfde verdienmodel loopt af, en CE Delft zet het in één zin: de historisch verwachte terugverdientijden zijn daarmee niet langer realistisch. Negen maanden later zegt de brancheorganisatie het op televisie. Holland Solar: wees je ervan bewust dat je hier niet nog tien jaar geld mee kunt verdienen.

Wie meet, geeft je een band van zestien jaar breed. Wie verkoopt, geeft je één getal, en dat getal hangt aan de markt die het snelst opdroogt.

Ook Radar rekent het fout

Deze denkfout zit dieper dan de verkoop, want Radar maakt hem zelf, in dezelfde uitzending. Er wordt droog een voorbeeld gegeven: tien kilowattuur laden voor tien cent is een euro, en op een duur uur is die volle batterij vier euro waard. Drie euro verschil.

Alleen kost het je geen euro om die tien kilowattuur op een uur van tien cent van het net te halen. Als tien cent de kale marktprijs is, komen daar de energiebelasting en de btw nog overheen. De som wordt dan 10 × € 0,10 × 1,21 plus 10 × € 0,11085, en dat komt op € 2,32, niet € 1. En van die tien kilowattuur komt er maar ruim achtenhalf weer uit, want een batterij levert niet terug wat je erin stopt. Radar zit op het goede onderwerp en maakt in de uitleg precies de versimpeling die de verkoper zou moeten corrigeren: een rekensom die alleen het prijsverschil noemt en de belasting bij inkoop weglaat. Zo diep zit dit erin.

Waarom je van mij geen getal krijgt

Tot hier waren het cijfers. Wat nu komt is mijn oordeel, en daar mag je het mee oneens zijn.

Iedereen die je een vást aantal jaren geeft, heeft belang bij je handtekening van vandaag, niet bij een kloppend getal. Geen verwijt aan die verkoper: zo werkt verkoop nu eenmaal, het getal trekt je over de streep en daarna is het gesprek voorbij. Ik verkoop je geen batterij, en dus krijg je van mij geen jaartal.

De vraag zelf is niet raar. Willen weten of zo'n ding zichzelf terugbetaalt is volstrekt normaal. Alleen vragen we het alléén hier. Niemand vraagt wanneer de vaatwasser is terugverdiend, of de cv-ketel, of de auto; die koop je voor wat ze dóen. Bij zonnepanelen liep dat anders, en dat komt door de salderingsregeling. Die maakte van een dak een financieel product met een rendement, en dus met een terugverdientijd. Dat frame komt niet van de verkopers, het komt van de regeling, en het past toevallig goed bij een verkoopargument.

Die regeling verdwijnt op 1 januari 2027, en voor veel mensen voelt dat als een gebroken belofte. Dat wantrouwen is niet onterecht: honderd kilometer naar het zuiden haalde een rechter een vergelijkbare regeling weg bij mensen die er al onder vielen. Maar mijn punt is vooral dit: je staat er nog altijd beter voor dan iemand zonder panelen. Ook zónder saldering en zónder batterij gaat gemiddeld zo'n dertig procent van je eigen opwek meteen je eigen huis in. Die stroom hoef je niet in te kopen tegen het volle tarief, met belasting en btw erbij. Daar vult niemand een folder mee, maar het is er wel, en het is van jou.

Wat je in plaats daarvan vraagt

De som is te repareren. Zet de vergoeding van vólgend jaar erin in plaats van die van dit jaar, reken met de dagen waarop het prijsverschil groot genoeg is, en haal de aanname weg dat de terugleverkosten verdwijnen. Eén van de vier aanbieders doet dat al: SolarNRG noemt die kosten bij naam en adviseert niet standaard om te gaan handelen. Het kan dus wel, alleen niet met een jaartal in de folder.

Wie er ook bij je aan tafel schuift, en welk logo er ook op de jas staat, stel drie vragen.

• Waar komt dit getal vandaan? Niet uit welke folder, maar uit welke berekening.
• Welke aannames zitten erin? De terugleververgoeding, het aantal cycli, de levensduur. Krijg je die niet, dan heb je geen rekensom.
• Bij welk van de drie scenario's hoort dit getal? Zelfverbruik, arbitrage of onbalans?

Neem één zin uit dit stuk mee, en neem er dan een van een aanbieder zelf bij. 1KOMMA5 schrijft in zijn reactie dat een consument geen thuisbatterij zou moeten aanschaffen als niet duidelijk is hoe de berekening tot stand komt. Dat schrijft de verkoper. Dan mag jij het ook vragen.

Wat hier bewust niet in staat

De vragen die ik niet rond kreeg, horen er net zo goed in als de antwoorden die ik wel heb.

• De volgorde van de stapel bewijst geen opzet. Dat het kortste getal bij de verkoper hoort en het langste bij de meter, is een waarneming van één dag over zeven pagina's. Te weinig voor een trend, en dus breng ik het niet als bewijs van een plan.
• Of het rapport bewust verkeerd is geciteerd, kan ik niet zien. Dat '4 tot 12' niet in het Berenschot-rapport staat, is controleerbaar. Wáárom het getal op de pagina anders is, niet. Ik verbind er geen bedoeling aan.
• Of de herschrijving van de pagina met de uitzending samenhangt, weet ik niet. De tijdstempel van 6 juli 2026 is hard, twee maanden voor de uitzending. Een verband is dat niet, en ik doe niet alsof.
• Het tarief voor 2027 is nog niet vastgesteld. De vijfenhalve cent en de terugleverkosten zijn de verwachting waarmee de markt rekent, geen vaststaand cijfer. Presenteer het nooit als een gegarandeerde daling.
• Of de handelswinst echt opdroogt, is een richting, geen getal. CE Delft en Holland Solar wijzen dezelfde kant op, maar niemand becijfert hoeveel het prijsverschil krimpt. Ik geef dus ook geen percentage.

Veelgestelde vragen

Gerelateerde artikelen

• Is een thuisbatterij rendabel in 2026? voor de twee huishoudens waar de acht-tot-twaalf en de twintig-tot-vijfendertig jaar vandaan komen
• Terugleververgoeding 2027: wat je zonnestroom op het middaguur nog waard is voor de kwart cent en wat er na de saldering met de prijs gebeurt
• Einde salderingsregeling 2027: dit moet je nu doen voor de tijdlijn en de doorgerekende huishoudscenario's
• Handelen met een stekkerbatterij voor wat 'handelen' wél en niet kan, en waarom je leverancier de echte beperking is

Transparantie

Dit artikel bevat geen samenwerking, betaald product of affiliate. Ik verkoop er niets in, en niemand heeft het stuk vooraf gezien.

Volledige openheid over één ding: ik heb twee jaar lang de video's gemaakt voor Thuisbatterij Nederland, de aanbieder waarvan ik hier een pagina en een oudere video bespreek. Ik noem dat omdat het relevant is, niet om er iemand op af te rekenen. Ik houd me bij wat op de pagina's staat en wat het archief laat zien, en ik verbind er nergens een bedoeling aan die ik niet kan bewijzen.

De zeven verkooppagina's zijn op 7 september 2026 zelf opgehaald en op 8 september gearchiveerd bij het Wayback-archief; ik verwijs naar de archiefopname, want die pagina's veranderen. Het Berenschot-rapport heb ik zelf gedownload en op vijf schrijfwijzen doorzocht. Waar een getal mijn eigen meting, een voorstel of iets is wat ik niet rond kreeg, staat dat woord in de tekst. Waar mijn verklaring ophoudt, staat dat in een eigen sectie in plaats van weggemoffeld.

Bronnen