Terugleververgoeding 2027: wat je zonnestroom op het middaguur nog waard is

Exact nul. Geen afgeronde nul en geen bijna-nul: € 0,00 per megawattuur, gepubliceerd als klaringsprijs op de Nederlandse day-ahead markt. Over 2021 tot en met 30 augustus 2026 staat er 304 uur op precies dat bedrag. De op één na drukste prijsbak in de hele omgeving haalt 113,75 uur.

Over vier maanden verkoop jij je zonneoverschot op precies deze markt.

Op 1 januari 2027 stopt de salderingsregeling. In de reacties onder onze video's heet wat daarna komt een boete. Je gaat betalen voor teruglevering, als straf voor je panelen. Veertien reacties over negen video's zeggen het in die woorden, tussen 3 januari 2025 en 26 juli 2026. De zwaarste staat op negen likes.

Die boete komt niet. Wat er wel komt is stiller, en het staat al jaren in de prijslijst van de markt zelf.

Dit artikel is het dossier: de volledige meting met het script waarmee je hem zelf herhaalt, de 401 prijsbakken van één cent breed, de vier leveranciers die hun eigen 2027-getallen publiceren of juist niet, en de plek waar mijn verklaring ophoudt. Dat laatste stuk staat er met opzet in. Ik weet dát de piek er staat. Ik weet niet waarom.

Belangrijkste punten

• Saldering stopt volledig op 1 januari 2027. De regeling valt in één keer weg, ook voor installaties die er al jaren liggen.
• Terugleverkosten blijven bestaan ná die datum, en ze bestaan nu al. Vandebron voerde ze in 2023 in, Eneco in juni 2024. Er worden twee dingen versmolten die los van elkaar staan: een opslag van je leverancier, en het einde van een fiscale verrekening.
• De wettelijke ondergrens loopt van 1 januari 2027 tot en met 31 december 2029, en hij bindt de vergoeding, niet het saldo. Minstens 50% van het kale leveringstarief, en ACM zet er woordelijk bij dat de terugleverkosten hoger kunnen uitvallen dan die vergoeding.
• Twee leveranciers publiceren hun eigen 2027-getallen, twee niet. Greenchoice rekent met € 0,05434 vergoeding min € 0,05184 terugleverkosten. Eneco met € 0,05058 min € 0,03865. Vattenfall en Essent noemen geen bedrag op hun eigen 2027-pagina.
• Exact € 0,00 is elk jaar de meest voorkomende stroomprijs op de Nederlandse day-ahead markt. 304 uur over zes jaar, tegen een mediaan van 1,50 uur per cent-brede prijsbak. Een overschot van ×203.
• Waarom die piek er staat, is niet vastgesteld. De subsidieregel die als verklaring rondgaat begint pas bij 200 kW per aansluiting en raakt geen enkel huishouden. De toeschrijving is met twee getallen weerlegd, en er is geen tweede verklaring die ik hard kan maken.
• Het goedkoopste uur van de dag ligt om 13:00, het duurste om 20:00. In 2026 zit daar € 167,1 per megawattuur tussen, tegen € 98,9 in 2024. Die afstand groeit, en zij bepaalt wat opslag waard is.

Wat er op 1 januari verandert, en wat er niet verandert

De salderingsregeling verdwijnt in één keer. De Eerste Kamer stemde daar op 17 december 2024 over, en er kwam geen afbouwpad voor in de plaats. Tot en met 31 december 2026 mag je elke teruggeleverde kilowattuur wegstrepen tegen een kilowattuur die je afneemt. Op 1 januari 2027 kan dat niet meer.

Wat níét verandert zijn de terugleverkosten. Op die post zit de meeste verwarring, dus hier staan de bronnen woordelijk naast elkaar.

ACM ConsuWijzer, de toezichthouder:

"U betaalt (nog steeds) terugleverkosten. Leveranciers maken extra kosten voor consumenten met zonnepanelen. Die moeten zij vanaf 2027 bij diezelfde groep in rekening brengen."

Essent, op de eigen vraag of ze ermee stoppen:

"Nee, nog niet. Als iedereen tegelijk stroom teruglevert, zorgt dat nog steeds voor extra kosten."

Eneco, onder de kop Terugleverkosten blijven bestaan:

"Ook in 2027 brengen we terugleverkosten in rekening over de stroom die je teruglevert."

Greenchoice, met een nuance die de andere drie niet geven:

"Omdat energieleveranciers nog steeds te maken hebben met kosten door opgewekte stroom, zoals profilerings- en onbalanskosten, blijven de terugleverkosten. Deze kosten worden wel iets lager, omdat de salderingskosten dan wegvallen."

Vijf onderling onafhankelijke bronnen, waarvan vier commerciële partijen met tegengestelde belangen, en ze zeggen hetzelfde. Terugleverkosten overleven 1 januari.

De tweede helft van de correctie weegt zwaarder dan de eerste: die kosten bestaan nu al. Vandebron schrijft over zichzelf dat het "in 2023 de eerste energieleverancier" was die ze introduceerde. Eneco volgde in juni 2024. Wie in 2026 een jaarafrekening van een van die leveranciers openslaat, vindt de post er gewoon op staan, drie jaar voordat iemand over 2027 begon.

Wat er dus per 1 januari gebeurt is één ding, niet twee: de wegstreepregeling valt weg. De opslag die je nu al betaalt blijft staan en wordt volgens Greenchoice zelfs iets lager, omdat het salderingsdeel eruit gaat.

De misvatting is gemeten, niet aangenomen

Ik schrijf hierboven dat mensen een boete verwachten. Dat komt uit een telling over onze eigen reacties: 14 reacties over 9 video's, van 3 januari 2025 tot 26 juli 2026, die de terugleverkosten een boete of een straf noemen. De zwaarste staat op negen likes, tegen een mediaan van nul over het hele corpus, een gemiddelde van 1,16 en een p95 van 5.

"Ik ben bang dat we straks gewoon de opbrengst van de panelen moeten gaan knijpen als teruglevering met boete geld gaat kosten."

Die reactie komt van iemand die de regels kent. Hij legt twee gebeurtenissen op één hoop omdat ze in dezelfde nieuwsberichten voorkwamen, en dat is een begrijpelijke fout.

De spiegelvorm staat er ook, één keer, op nul likes: "deze gaat er volgend jaar af dus stopt de zogenaamde teruglever boete." Eén reactie is geen cluster en ik gebruik hem niet als bewijs voor iets. Hij staat hier omdat hij de eerste veertien verklaart. Als je de opslag ziet als een boete voor saldering, dan is het logisch dat je verwacht dat hij met de saldering meeverdwijnt.

Hij verdwijnt niet.

De meting: 401 prijsbakken, zes jaar day-ahead

De methode, zodat je hem kunt navolgen. De reeks komt van het ENTSO-E Transparency Platform, documentType=A44 (day-ahead prijzen), biedzone NL (10YNL----------L). Elke periode wordt gewogen naar haar eigen lengte in plaats van geteld als voorval, want sinds 1 oktober 2025 publiceert de markt kwartierprijzen en daarvoor uurprijzen. Ontbrekende posities in curveType A03 worden doorgevuld, zoals de specificatie voorschrijft. Daarna gaan alle prijzen in 401 bakken van één cent breed, van −€ 2,00 tot +€ 2,00 per kilowattuur.

Het meetscript staat in de repo als tools/meten/entsoe-nulpiek.mjs. Draai het opnieuw en elk getal hieronder komt terug.

De ijking. Een eigen meting die niemand kan controleren is een mening met decimalen. Deze is daarom vastgezet op twee cijfers die anderen al hebben gepubliceerd: 458,00 negatieve uren in 2024 (pv-magazine en ANWB) en 581,25 in 2025 (De Datadame). Beide komen op de komma uit. De reeks is bovendien gekruist met de API van energy-charts.info, die dezelfde ENTSO-E-data langs een andere route ophaalt, en die is identiek tot op 0,01 uur over 2021, 2022, 2024, 2025 en 2026. De jaartotalen kloppen: 8.760 / 8.760 / 8.760 / 8.784 / 8.760 / 5.807 uur, zonder gaten.

De twee vetgedrukte getallen zijn de ijkpunten.

Over de hele reeks staat 304,00 uur op exact € 0,00. De mediane cent-brede prijsbak in dezelfde reeks haalt 1,50 uur. Dat verschil is een factor 203.

Per jaar bekeken is het beeld hetzelfde. In 2024 klaart 84,00 uur op € 0,00, tegen een mediaan van 0,400 uur per cent-tick voor prijzen die tussen 20 cent en 2 euro van nul af liggen: een overschot van ×210. In 2025 is dat ×145, in 2026 tot eind augustus ×137. En om het in verhouding te zetten met een prijs die je wél herkent: de hoogste prijsbak búiten de nulzone in 2024 is € 100,00 per MWh, met 33,00 uur. Nul haalt er 84,00.

De omgeving van nul is niet vlak, en dat is een correctie op mezelf

Toen ik dit voor het eerst opschreef, dacht ik dat de piek uit een gladde, vlakke band omhoog stak. Eén naald in een vlakke woestijn. Zo stond hij ook getekend in de compositie die we voor de video hadden gebouwd.

Dat klopt niet, en de plaat is op 30 augustus 2026 ingetrokken.

Van de 400 buurbakken zijn er 369 gevuld, en ze lopen twee ordes van grootte uiteen. Dit zijn de twaalf drukste prijsbakken in het hele venster:

De naaste buur, −€ 0,01, haalt ruim een derde van de piek. En −€ 2,00 staat er hoog in, wat geen prijsverschijnsel is maar een biedverschijnsel: een rond bod precies op de rand van het meetvenster.

Gebundeld per tien cent wordt het patroon duidelijker:

Nul blijft de modus, met ruime afstand. Tegenover zijn naaste buur is de verhouding ×2,7, tegenover de mediane bak ×203. Maar wie een vlakke band met één naald tekent, tekent iets anders dan wat er gemeten is.

Drie controles die de piek overeind houden

Een puntmassa op een rond getal is precies het soort ding dat een meetfout zou opleveren. Drie controles.

Het is geen datagat. Als een leverancier van marktdata ontbrekende waarden met nul zou invullen, zou je lange aaneengesloten blokken zien, willekeurig verdeeld over het etmaal. Wat er staat is het omgekeerde: 65 losse episodes in 2024, 58 in 2025 en 129 in 2026, waarvan respectievelijk 58, 50 en 86 precies één periode lang. De langste reeks is 8, 4 en 9 perioden. Ze zitten geconcentreerd tussen 10:00 en 15:00 uur, en in de maanden maart tot en met september. Dat is het profiel van zonproductie, niet van een datastoring.

Het is geen afrondingsartefact. ENTSO-E publiceert prijzen met nul, één of twee decimalen, precies zoals de beurs ze aanlevert. In de reeks dragen 5.504 ruwe waarden geen decimale punt. Een 0 in dat bestand is dus een echt gepubliceerde klaringsprijs, geen weergave van iets kleins dat naar beneden is afgerond.

En de controle die tegen mij pleit. Ronde getallen zijn in deze markt breed oververtegenwoordigd. Tussen de 10 en 12 procent van alle uren klaart op een exacte hele euro per MWh, terwijl je bij een gelijkmatige verdeling over centen ongeveer 1 procent zou verwachten. Op die rondheidsmaat is € 0,00 geen uitschieter maar een gewoon lid van een grotere familie. Dat maakt de piek niet kleiner, en het maakt hem wel minder bijzonder dan hij op het eerste gezicht lijkt.

De eerlijke bodem: de verklaring die ik had, klopt niet

Er circuleert een verklaring voor deze piek, en ik geloofde hem zelf ook. Sinds de aanvraagronde van 2023 keert de SDE++-subsidie niet uit tijdens uren met een negatieve prijs. Een producent die op subsidie draait, heeft dan een reden om zijn bod precies op nul te leggen in plaats van eronder. Klinkt sluitend.

Er zitten drie gaten in.

Het eerste is de drempel. Die SDE++-regel geldt vanaf 200 kW per aansluiting. Een huishouden met zonnepanelen valt onder geen van de drie regimes, en zelfs een flinke bedrijfsinstallatie op een schuurdak zit er meestal onder. De regel raakt dus alleen grootschalige productie.

Het tweede is de tijdlijn, en die wijst de verkeerde kant op. Als de verscherping van 2023 de piek veroorzaakte, zou het aandeel nul-uren daarna moeten stijgen. Het daalt. In 2022 was 29,4 procent van alle negatieve uren een uur op exact nul. In 2025 is dat 11,5 procent. Beide percentages hebben dezelfde noemer: de negatieve uren van dat jaar.

Het derde is de buurman. Biedzone DE-LU laat in 2025 vrijwel hetzelfde beeld zien. Daar staat 86,75 uur op exact € 0,00, oftewel 0,990 procent van alle uren van dat jaar, tegen 0,765 procent in Nederland. Duitsland heeft een andere subsidiesystematiek. Als de Nederlandse regel de Nederlandse piek maakte, zou de Duitse piek er niet horen te zijn.

De regel bestaat. De piek bestaat. Het verband tussen die twee is niet gemeten, en met deze data valt het ook niet te meten: prijsdata alleen scheidt een biedconventie niet van een subsidieknik. Wat het wél zou beslechten zijn de geaggregeerde bied- en vraagcurves per veiling, die EPEX SPOT publiceert. Die heb ik voor dit dossier niet opgehaald.

Dus: ik weet dat het zo is, en niet waarom.

Waarom je overschot juist op dat uur zo weinig oplevert

De nul-uren zijn de scherpste vorm van een breder verschijnsel. Het uur waarop jouw panelen het hardst werken, is het uur waarop de markt het minst betaalt.

Het gemiddelde prijsniveau stijgt, het goedkoopste uur wordt goedkoper, en het duurste uur wordt duurder. De afstand tussen die twee is in twee jaar met twee derde gegroeid.

Nederland verbruikt 's middags niet minder. In juni 2026 lag de vraag om 13:00 uur gemiddeld op 13.873 MW, hóger dan de nachtvloer van 11.241 MW om 05:00. Er is geen middagdal in het verbruik.

Het dal zit in de residuele vraag: het deel dat de conventionele centrales nog moeten leveren nadat zon en wind hun bijdrage hebben gedaan. In diezelfde maand juni liep het gasvermogen van gemiddeld 1.347 MW om 14:00 naar 5.650 MW om 21:00, een factor 4,2. Kolen ging van 632 naar 1.479 MW. Midden op de dag exporteert Nederland ongeveer 3,5 GW omdat het overschot hier niet op kan.

De avondpiek in de prijs is dus geen piek in wat jij en je buren aanzetten. Het is het moment waarop de zon weg is en het gas aan moet, terwijl het verbruik nauwelijks beweegt.

En een claim die je veel tegenkomt en die niet klopt: dat het aantal uren met negatieve prijzen blijft stijgen. Over de gelijke periode van 1 januari tot en met 28 augustus ging het van 390 uur in 2024 naar 472 in 2025 naar 351,3 in 2026. Dat is een daling van 25 procent tegenover vorig jaar.

Wat wél stijgt is de spreiding binnen de dag. Minder uren onder nul, grotere afstand tussen middag en avond. Voor wie iets kan opslaan is de tweede beweging belangrijker dan de eerste.

Eén junimaand, per kwartier bekeken

Sinds 1 oktober 2025 handelt de day-ahead markt in kwartieren in plaats van uren. Dat verandert hoe je elk bericht over "aantal uren op nul" moet lezen: vier kwartieren op € 0,00 zijn samen één uur, geen vier. Wie die twee door elkaar haalt, vermenigvuldigt zijn eigen conclusie met vier.

Om te tonen hoe zo'n dag er van dichtbij uitziet, hier drie dagen uit juni 2026, opgehaald per kwartier:

Op dinsdag 9 juni loopt de prijs op één etmaal van bijna niets naar € 164,12 per MWh. Dat is dezelfde dag, dezelfde meter en dezelfde panelen. Wat verschilt is het uur waarop de kilowattuur langskomt.

En één correctie op mezelf: in een eerdere versie stond dat je zoiets op elke woensdag in juni ziet. In heel juni 2026 heeft géén enkele woensdag een kwartier op exact € 0,00. Dat is nagerekend en aangepast.

De 50%-ondergrens bindt de vergoeding, niet het saldo

Hier zit het deel van de wet dat het vaakst verkeerd wordt begrepen, en het is de reden dat de vorige secties ertoe doen.

Vanaf 1 januari 2027 tot en met 31 december 2029 moet je leverancier minimaal 50 procent van het kale leveringstarief als terugleververgoeding bieden. Kaal betekent: exclusief energiebelasting en btw. Vattenfall zegt het over het eigen contract woordelijk zo: van 1 januari 2027 tot en met 31 december 2029.

Twee dingen over die ondergrens.

Hij bestaat vóór 1 januari 2027 niet. Dat klinkt als een detail en is het niet. Onder de saldering is er niets voor hem te beschermen, want je overschot wordt één op één weggestreept. De ondergrens is nieuw beleid dat begint op het moment dat saldering eindigt. Wie leest "tot 2030" zonder de begindatum erbij, denkt makkelijk dat er nu al een bodem onder zijn vergoeding ligt.

Hij bindt wat je krijgt, niet wat je overhoudt. ACM schrijft direct onder de zin over de ondergrens:

"Let op: deze terugleverkosten kunnen soms hoger uitvallen dan de vergoeding voor de teruggeleverde elektriciteit."

Dat staat er van de toezichthouder zelf, en het betekent dat teruglevering je per saldo geld kan kosten. Dat is niet verboden en het is niet in strijd met de ondergrens, want de ondergrens gaat over de vergoeding en de kosten staan daarnaast.

ACM zet er een rekenvoorbeeld bij: 1.000 kWh × € 0,15 = € 150 vergoeding, min € 70 terugleverkosten, is € 80 over.

Wat twee leveranciers zélf voor 2027 publiceren

Op 29 augustus 2026 heb ik de eigen 2027-pagina's van vier grote leveranciers nagelopen. Twee noemen een bedrag, twee niet.

Status: voorstel, geen feit. Dit zijn inschattingen van de leverancier op zijn eigen site, geen vastgestelde tarieven. Greenchoice schrijft er woordelijk bij: "Aan dit voorbeeld kunnen geen rechten worden ontleend. Het is enkel bedoeld ter indicatie." Eneco noemt zijn grondslag net zo expliciet: "We rekenen met de tarieven van een 1-jarig vast contract en een inschatting van terugleververgoeding en terugleverkosten per 1 januari 2027 (peildatum 25 februari 2026)."

Lees deze getallen dus als "waar ze zelf mee rekenen", nooit als "wat je gaat krijgen".

Eneco betaalt exact de wettelijke ondergrens, en dat is na te rekenen. Hun kale leveringstarief staat op € 0,12240 per kWh bij een 1-jarig vast contract, peildatum 25 februari 2026. Deel dat door 1,21 om de btw eruit te halen en je komt op € 0,101157. De helft daarvan is € 0,050579. Dat is tot op vijf decimalen het bedrag dat ze noemen: € 0,05058. De 50%-ondergrens is bij hen dus geen bodem waar ze boven zitten, maar het tarief zelf.

Wat de twee andere leveranciers wel zeggen. Vattenfall noemt alleen de regel: "Tot 2030 krijg je minstens 50% van het kale leveringstarief terug voor je teruggeleverde stroom." Essent schrijft "We informeren klanten op tijd over de nieuwe terugleververgoeding- en kosten", en meldt daarnaast een verandering in de vorm die het vergelijken lastiger maakt: "We berekenen vanaf dan de terugleverkosten per kWh in plaats van in schalen." Dat laatste is de moeite waard om te onthouden voor volgend jaar, want een staffel en een tarief per kWh zijn niet direct met elkaar te vergelijken.

Het rekenvoorbeeld, en de vier dingen die het niet zegt

Neem een installatie die 6.000 kWh per jaar opwekt, waarvan 4.000 direct in huis wordt verbruikt en 2.000 het net op gaat. Alle drie de rijen hieronder staan op de tarieven van dezelfde leverancier, Greenchoice, omdat zij als enige zowel het afnametarief als beide 2027-getallen op dezelfde pagina publiceren.

Tussen de eerste en de tweede rij zit een factor 99. Bij Eneco ligt de netto-marge ongeveer vier keer zo gunstig (€ 0,01193 tegen € 0,00250), en dat is nog altijd een factor 21 onder wat saldering nu oplevert.

Wat er wél al vaststaat en uit eigen meting komt. Na 2027 levert teruglevering op het middaguur ruwweg de middagspotprijs op, in 2026 gemiddeld € 36,5 per MWh oftewel 3,65 cent per kWh. Wie diezelfde kilowattuur in plaats daarvan bewaart en 's avonds gebruikt, vermijdt inkoop op een uur dat gemiddeld € 162,3 per MWh kost, oftewel 16,23 cent. Beide zijn groothandelsprijzen zonder belasting, btw en nettarief, dus geen van beide is een eindprijs voor jou.

Terugleverkosten hangen aan de contractvorm

Er is één laag onder dit hele verhaal die zelden wordt genoemd: niet elke leverancier rekent terugleverkosten, en het hangt samen met het type contract. Ik heb op 29 augustus 2026 vier aanbieders van dynamische en marktvolgende contracten nagelopen, elk op de eigen pagina.

Zonneplan benoemt het mechanisme zelf, en dat deel is bruikbaar: de opslag hangt aan de contractvorm, en werd ingevoerd "bij vaste en variabele contracten".

Dit verschuift wel iets aan wie dit artikel eigenlijk raakt. De vrees voor een boete is een verhaal van mensen met een vast of variabel contract, want daar zit de opslag. De omkering hieronder gaat over precies de groep die daar geen last van heeft. Geen tegenspraak: je vreest een kostenpost die aan je contractvorm hangt, terwijl de echte kostenpost het uur is waarop je overschot aankomt.

De omkering: op het nul-uur verdient degene die kan opnemen

Zet de twee helften naast elkaar.

Op een zonnige junimiddag om 14:00 uur is de klaringsprijs op de day-ahead markt soms exact nul. Wie op dat moment stroom het net op duwt, krijgt daar niets voor. Wie op datzelfde moment stroom van het net haalt, betaalt op de groothandel ook niets.

Dezelfde grafiek, twee kanten.

Dat maakt van teruglevering een handeling met een prijs die je niet kiest, en van opnemen een handeling waarvan je het moment wél kiest. Een thuisbatterij, een warmtepomp die vooruit werkt, een auto die op de oprit staat: allemaal manieren om het tweede te doen in plaats van het eerste. Wat ze waard zijn, hangt niet af van de vergoeding die je leverancier biedt, maar van de afstand tussen het middaguur en het avonduur. En die afstand groeide van € 98,9 in 2024 naar € 167,1 per MWh in 2026.

Belangrijke beperking, want dit is waar goede verhalen over thuisbatterijen omvallen: aan jouw meter zijn die bedragen kleiner. Energiebelasting, btw en nettarief zitten er bovenop en bewegen niet mee met het uur. De vorm van de dag is echt; de spreiding aan de meter is kleiner dan de spreiding op de groothandel.

Saldering was opslag, en waar die vergelijking ophoudt

Er is een manier om te begrijpen wat er op 1 januari verdwijnt, en die is boekhoudkundig precies.

Saldering was opslag. Je legde in juni een kilowattuur weg en haalde hem in december tegen dezelfde prijs terug. De opslagplaats was geen batterij maar een regel op de jaarafrekening van je leverancier. ACM ConsuWijzer schrijft hierover dat het "wenselijk" is dat je leverancier over je hele jaarverbruik saldeert en dat er "meerdere uitspraken" zijn dat salderen jaarlijks moet, met de kanttekening dat de wet de periode niet vastlegt en dat het in je contract staat.

Op 1 januari verhuist die opslag van hun rekening naar jouw meterkast. Of nergens heen.

Vier plekken waar die vergelijking ophoudt, en ze zijn stuk voor stuk in het nadeel van de hardware:

• Op papier is er geen rendementsverlies. Een echte batterij verliest elke cyclus een deel. Een jaarafrekening niet. Eén op één terugkrijgen is gunstiger dan wat welke accu ook kan leveren.
• De boekhoudopslag was oneindig groot en kostte niets in aanschaf. Een batterij heeft een capaciteit en een prijs.
• Een half jaar overbruggen kan geen enkele thuisbatterij. De verschuiving van zomer naar winter die saldering deed, verdwijnt op 1 januari en komt niet terug. Wat hardware vervangt is de dagcyclus, niet de seizoenscyclus.
• Gratis was het al niet meer. Terugleverkosten bestaan sinds 2023, dus de jaren waarin teruglevering je niets kostte liggen al achter ons.

Wie op 1 januari niets doet, houdt op het middaguur ongeveer over wat de markt op dat uur betaalt. Wat dat is, staat hierboven gemeten.

Wat hier bewust niet in staat

Deze sectie hoort erbij, want de vragen die ik niet rond kreeg zeggen net zoveel als de antwoorden die ik wel heb.

• Waarom de piek op € 0,00 er staat. De SDE++-toeschrijving is weerlegd met twee getallen, en er is geen tweede verklaring die ik hard kan maken. Prijsdata alleen scheidt een biedconventie niet van een subsidieknik. Wat het zou beslechten: de geaggregeerde bied- en vraagcurves per veiling bij EPEX SPOT. Die heb ik voor dit dossier niet opgehaald.
• Hoeveel huishoudens een vast, variabel of dynamisch contract hebben. Geen bron gevonden. De ACM-pagina die ik daarvoor probeerde gaf een 404. Route ernaartoe: de ACM Monitor consumentenmarkt energie, of CBS. Zolang dat cijfer ontbreekt, staat er in dit stuk nergens dat dynamisch de norm is of dat vast op zijn retour is.
• Of ACM's "moeten" een wettelijke plicht is. ACM schrijft dat leveranciers de extra kosten vanaf 2027 bij de groep met zonnepanelen in rekening moeten brengen. Of dat een wettelijke verplichting beschrijft die ook dynamische contracten bindt, of een economische noodzaak, is niet vastgesteld. ACM noemt geen wetsartikel en wetten.overheid.nl leverde bij ophalen alleen de inhoudsopgave.
• De terugleverkosten van Tibber en Frank Energie. Bij Tibber zijn drie URL's geprobeerd zonder uitsluitsel, bij Frank Energie staat er op de doorzochte pagina's niets over. Dat betekent "ik heb het niet gevonden", en het is geen uitspraak over hun tarief. Wie het zeker wil weten, vraagt het aan de klantenservice en krijgt het op schrift.
• Hoeveel kWh een kWp in Nederland per jaar oplevert, en hoeveel eigenverbruik een batterij toevoegt. Niet gecontroleerd voor dit stuk, en daarom ook niet in het rekenvoorbeeld verwerkt. Het rekenvoorbeeld draait op een aangenomen verdeling van 6.000 en 4.000 kWh en presenteert zichzelf ook als zodanig.

Veelgestelde vragen

Gerelateerde artikelen

• Einde salderingsregeling 2027: dit moet je nu doen voor de tijdlijn, de juridische achtergrond en de doorgerekende huishoudscenario's
• Is een thuisbatterij rendabel in 2026? voor de terugverdiensom die hier bewust buiten staat
• Handelen met een stekkerbatterij voor wat je met een dynamisch contract met dezelfde prijsspreiding kunt doen

Transparantie

Geen sponsoring, geen affiliate links, geen merkvoorkeur. Voor dit artikel is niets uitgeleend, gegeven of betaald. Er staat geen product in dat ik verkoop, en geen leverancier heeft dit stuk vooraf gezien.

De prijsreeks is een eigen meting, en het meetscript staat in de openbare repo van dit project als tools/meten/entsoe-nulpiek.mjs. De uitkomst is geijkt op twee cijfers die anderen eerder publiceerden en gekruist met een tweede databron. Waar een getal van een leverancier komt, staat de leverancier erbij en de datum waarop ik de pagina ophaalde. Waar ik een eerdere versie van dit dossier moest corrigeren, staat de correctie in de tekst in plaats van eronder.

Bronnen