Handelen met een stekkerbatterij: het kan wél, alleen niet waar je verkoper denkt

Een kijker, Willem, schreef onder de vorige video:

"Ik word een beetje simpel van verkopers die beweren dat een stekkerbatterij niet kan handelen, maar ik weet niet of dit klopt."

Dat is het echte probleem. Niet dat het antwoord ingewikkeld is — dat valt mee. Het probleem is dat je in een showroom staat, iemand zegt iets dat technisch klinkt, en jij hebt geen manier om te toetsen wat daarvan waar is.

Dus heb ik het uitgezocht. De video is de toegankelijke versie. Dit is de volledige: alle bronnen, de merkentabel, de backtest, en het deel dat er niet in paste.

Belangrijkste punten

• "Handelen" betekent drie verschillende dingen. Eén kan gewoon, één kan via je leverancier, en één kan echt niet. Je verkoper gebruikt de conclusie van de strengste voor de andere twee.
• De EMS is nergens de beperking. Van de merken die ertoe doen is er geen één die je niet kunt aansturen. Bij Zendure en Anker is dat officieel ondersteund door de fabrikant zelf.
• Je energieleverancier is de beperking. Niet de batterij, niet de regelaar. De vraag is of iemand het voor je wil doen.
• Er is community-software die vijf merken tegelijk aanstuurt vanuit één installatie in Home Assistant. Maar hij koopt slim in en verkoopt niet — terugleveren op eigen initiatief staat er als bugmelding in.
• "Laad als het goedkoop is" is niet fout, het is te kort. Op 590 dagen Nederlandse stroomprijzen leverde een vaste prijsdrempel 25 dagen op waarop laden geld kóstte. Met een poort die eerst kijkt of er een piek achter zit: nul.
• Die 800 watt is een instelling, geen eigenschap. Zendure levert zijn eigen apparaat af op 800 W en documenteert hoe je het naar 2.400 W tilt.

"Handelen" is drie dingen, en dat is de hele discussie

De verwarring zit in één woord dat drie ladingen dekt. Zet ze naast elkaar en de ruzie lost zichzelf op.

Zegt een verkoper "een stekkerbatterij kan niet zelf handelen op de onbalansmarkt", dan heeft hij gelijk. Alleen geldt dat voor elke thuisbatterij, ook voor het dure vaste model dat hij je wil verkopen. Jouw batterij is daar niet het probleem.

Het scharnier is niet óf er gehandeld wordt, maar wie de knop vasthoudt. Bij arbitrage jij. Bij een VPP je leverancier.

Zelfs meedoen is geen handelen — en dat zegt de vakpers, niet ik

Hoe komt een thuisbatterij dan tóch op die markt? Via een tussenpartij. Een aggregator of energieleverancier bundelt duizenden batterijen tot één grote flexibele capaciteit — een virtuele centrale, VPP. Die partij heeft de certificering en handelt namens jou.

Vakblad Energeia schreef daar een stuk over met een titel die weinig ruimte laat: "Nee, thuisbatterijbezitter, je handelt niet op de onbalansmarkt." Hun punt: zelfs als je meedoet aan zo'n programma, handel je niet op die markt. Wat er feitelijk gebeurt is

"kopen van en verkopen aan de exclusieve energieleverancier tegen vigerende onbalansprijzen."

Je hebt dus een contract met één partij, tegen prijzen die aan de onbalansmarkt gekoppeld zijn. Je kunt niet naar een betere prijs elders — daarvoor moet je van leverancier wisselen.

Dus zelfs de partijen die je "onbalanshandel" verkopen, rekken dat woord op.

De claim is acht maanden oud, en was toen al elf maanden onwaar

Ik heb gekeken wanneer die claim precies gemaakt is. Dat is de reeks die de video toont.

De tweede regel is de interessante. Die uitspraak van april 2026 was op het moment van schrijven al elf maanden achterhaald: in mei 2025 deed een stekkerbatterij het al. De ZinVolt, op de onbalansmarkt, via Frank Energie.

Niet op 800 watt. Op 2.000, en op een eigen groep — precies de voorwaarde waar dit hele onderwerp om draait.

En dat woordje in de Green Wave-uitspraak, "van de bekende merken", redt hem. Net.

De EMS is niet de beperking

Willem vroeg specifiek naar het verschil in EMS — energy management systeem — tussen een vaste batterij en een plug-in.

Een EMS is een regelaar: software die samen met de hardware beslist wanneer er geladen en ontladen wordt. Beide soorten batterijen hebben er een. Daar zit het verschil niet.

Waar het wél over gaat is of jij erbij kunt.

Bij die laatste twee: dat ik geen lokale besturing heb kunnen vinden betekent niet dat het niet bestaat. Het betekent dat ik het niet gevonden heb. Weet jij het wel — laat het weten, dan corrigeer ik dit.

De conclusie is duidelijk: van de merken die ertoe doen is er geen één die je niet kunt aansturen, en bij twee is het officieel ondersteund door de fabrikant.

Je energieleverancier wél

Als het niet de batterij is en niet de EMS, wat dan wel?

Daar zit je omweg. Niet in de batterij, niet in de regelaar — in de vraag of iemand het voor je wil doen. Wil je leverancier dat niet, dan automatiseer je het zelf: Home Assistant, de API van je merk, en je stuurt op de prijzen van je eigen contract.

Dat is ook wat ik zelf doe.

De software die slim inkoopt en nooit verkoopt

Dit is het deel dat in de video maar dertig seconden kreeg, en het verdient meer.

Dat zelf automatiseren is geen bouwproject meer. Er bestaat community-software — Omnibattery — die vijf merken tegelijk aanstuurt vanuit één installatie in Home Assistant: Marstek, Zendure, Anker Solarbank Max AC, Sessy (experimenteel) en Hoymiles. GPL-3.0, ruim duizend commits, dagelijkse releases.

Bij Anker zet je daarvoor één schakelaar om in de app: third-party control. Geen installateur, geen firmwareverzoek.

Maar kijk wat die software wél en niet doet.

Wel: een zero-export-regelaar die je netuitwisseling naar nul duwt, en predictive grid charging met drie modi — tijdslot, dynamische prijs, en realtime prijs.

Niet: verkopen. Zoeken op sell to grid in de hele issue-tracker levert nul treffers. Terugleveren op eigen initiatief staat er zelfs als bugmelding in (issue #9: "Predictive Charging discharges to grid during PV surplus"). De enige bewuste ontlaadfunctie bestaat om ruimte te maken vóór negatieve prijzen — schade voorkomen, niet verkopen op een piek.

⚠️ Wel eerlijk erbij: dit project is een paar weken oud, draait op dagelijkse beta-releases, en de licentie zegt letterlijk "as is, without warranty of any kind". Verkeerde Modbus-instellingen kunnen hardware beschadigen. Het is community-software op een apparaat van duizend euro.

"Laad als het goedkoop is" is niet fout, het is te kort

Het advies is altijd hetzelfde. En het klopt ook, tot je doorrekent.

Een laadcyclus kost rendement. Er gaat stroom in, er komt minder uit. Op een Marstek Venus E is dat gemeten: 13,4 % verlies, heen en terug — marginaal rendement 0,866, over dertig dagen met een correlatie van 0,985.

Dus laad je op een goedkoop uur maar komt er geen dure piek achteraan, dan heb je betaald om stroom te verplaatsen die je net zo goed direct had kunnen kopen.

En dat is precies wat er 's winters gebeurt. De prijscurve vlakt af: de goedkope uren blijven goedkoop, maar de piek erachter verdwijnt.

De backtest die dat hard maakt

Dit stond niet in de video, en het is het beste bewijs dat ik gevonden heb.

De ontwikkelaar van Omnibattery bouwde een minimum arbitrage margin gate: laad alleen als het prijsverschil groter is dan het rendementsverlies van een cyclus. Zijn onderbouwing, letterlijk:

"A fixed charge ceiling says whether a price is low, not whether it is low enough to be worth a cycle. In winter the curve flattens: cheap hours still sit under a 0.25 ceiling, but there is no spread behind them, so the battery cycles for less than the round-trip losses cost."

Hij testte dat op 590 dagen Nederlandse EPEX-prijzen, all-in. Vaste drempel van €0,25 tegenover de spread-poort:

Zijn samenvatting: "Better at every window length, no losing days. Winter margin roughly doubles on 29% fewer charge days."

Wat je hieruit meeneemt: een batterij kan geld verliezen op een goedkoop uur. Vraag bij elk opbrengstcijfer van een verkoper uit welk seizoen het komt.

Wat een cyclus kost

Er zit nog een kost onder die op geen enkel opbrengstenblaadje staat. Een batterij heeft een eindig aantal cycli, en elke keer dat je hem volgooit om een paar cent te pakken, gebruik je een stukje van zijn leven.

Tienduizend cycli is veel. Bij één volledige cyclus per dag is dat ruim zevenentwintig jaar — je garantie loopt eerder af dan je cycli. Bij drie cycli per dag zit je op negen.

Dat is geen verbod. Wil je terugleveren om je kosten te drukken: prima. Maar reken die slijtage mee, want dan ziet een marginale handel er anders uit.

Die 800 watt is een instelling

Het andere argument tegen een stekkerbatterij is vermogen: te weinig om er iets aan te verdienen.

Elke stekkerbatterij in Nederland start op 800 watt, en bijna iedereen denkt dat dat een eigenschap van het apparaat is.

Dat is het niet.

Het sterkste bewijs komt van een fabrikant. Zendure schrijft over zijn eigen SolarFlow 2400 AC: "a single SolarFlow 2400 AC unit has a default output power limit of 800W", en documenteert daarna hoe je hem naar 2.400 W tilt. De 800 W is dus niet alleen aantoonbaar een instelling — de fabrikant zegt het zelf.

Waaróm die grens bestaat is de moeite waard, want het is geen willekeur. Hangt je batterij op een groep waar ook andere apparaten op zitten, dan meet de automaat in je meterkast wat er via het net binnenkomt. Levert jouw batterij op diezelfde groep stroom terug, dan gaat dat van die meting áf. De bedrading voert zestien ampère, de automaat ziet er tien, en dan schakelt hij niet af. Je batterij maakt zijn eigen beveiliging blind — Anker noemt dat zelf het cancellation effect.

Op een eigen groep, waar alleen die batterij op zit, meet de automaat precies wat de batterij doet. Geen verblinding. En dan mag het volle vermogen eraf.

Wat niet in de video paste

Twee dingen staan hierboven en niet in de video, omdat ze het tempo braken:

1. De 590-dagen-backtest achter de spread-poort. De video zegt dat goedkoop niet hetzelfde is als goedkoop genoeg; hier staan de cijfers eronder.
2. Het volledige Omnibattery-verhaal — welke vijf merken, welke drie laadmodi, en het bewijs dat de verkoophelft er niet in zit.

En twee dingen houd ik bewust achter, omdat ze een eigen stuk verdienen in plaats van een voetnoot hier:

• Wat je meterkast en je aansluiting bepalen. Eén fase, drie fasen, 1×25A naar 1×40A, intern salderen, en wat het kost om te verzwaren. Dat is een compleet ander onderwerp — het gaat over hoeveel vermogen je huis aankan, niet over of een stekkerbatterij kan handelen. Dat wordt een eigen video en een eigen artikel.
• Of dit blijft werken als straks iedereen het doet. Een tweede kijker, Strandje, stelde die vraag, en het antwoord valt niet mee. De flexmarkt verzadigt, en op 1 januari 2027 verandert de rekensom nog een keer. Daar heb ik cijfers voor die een eigen aflevering vragen.

Veelgestelde vragen

De video

De toegankelijke versie van dit verhaal staat op Jay's Desk: Handelen met een stekkerbatterij. Twaalf minuten, met de merkentabel en het cancellation effect in beeld.

Dit artikel is de volledige versie: de backtest, de bronnen en het deel dat het tempo van een video niet aankan.

Transparantie

De Zendure-units die in de video in beeld staan kreeg ik als reviewmodel in mijn tijd bij Thuisbatterij Nederland. Ik heb er nu geen enkele afspraak over en Zendure weet niet dat deze video of dit artikel bestaat. Geen sponsor, geen affiliate links, geen merkvoorkeur.

De technische antwoorden over de Smart Load Port van de Anker Solarbank Max AC komen van de product manager van Anker, op mijn vraag, en staan nergens publiek gedocumenteerd. Dat is fabrikantopgave, geen onafhankelijke meting — en zo staat het hier ook.

Bronnen

Alle bronnen geraadpleegd op 7 augustus 2026. Vind je een fout, of heb je lokale besturing gevonden voor een merk dat hier als "niets gevonden" staat — laat het weten, dan wordt dit artikel bijgewerkt.